Bu Başlık Biraz Yalan ... :)

[eyup]

bence yanlış yapıyorsun kömürkentli eğer sen böyle yapmaya dewam edersen çok yaşamazsın benden söylemesi

[metronej-21]

bence çok yanlış düşünceler var burda üzüldüm doğrusu peki arkadaşlar her şeker düştüğünde kaç milyon hücre ölüyo beynimizde bunuda biliyolarmı?bazılarınız hmmmm gerçekten doğru olduğunu bilirler.Bildiği haldede e ne olmuş girersin kpsy kaparsın puanları girersin daireye yooooooo malesef öle olmuyo hiç kendimizi kandırmayalım şahsen ben 12 yıllık tip1 liyim ve çok çabuk unuturum ayrıca okuduğumu asla aklımda tutamıyorum peki nasıl kazanayım kpssy i _?? kaç kere girdim 60 65 arası puan alıyorum buda hiç bi yere girmeye yetmiyo
hem yetse bile torpilsiz türkiyede hiç bişi olmuyor bizimde olmadığı gibi [/color] [color=blue]

[benseno]

Ben hep istanbulda okumak istiyordum.Öss dalgınlığıma geldi,gene memleketimde okuyorum.Belki de iyi oldu;çünkü bir kaç kere insülinimi evde unuttum Zaman zaman da acaba ben insülinimi yaptım mı diyorum
Meslek seçimi konusuna gelince burası istediğim bir yerdi;ama bu meslekte rahat olacak mıyım zaman gösterecek.

[sarper7]

yazının başında dalgıçlıgın yasak oldugu yazıyor..Diyabet tüplü dalışa engel değil arkadaşlar...Ben federasyon onaylı 1 yıldız dalıcıyım...Makina Müh. okuyorum..Sabahlara kadar ders çalışıyorum ne düzen kaldı ne başka birşey..Herşeye rağmen iyiyim..Hatta 2. ögretim ögrencisiyim.Gündüzleri bi kalıpçıda çalıştım staj gibi..bu yaza kadar 3 yazdır barda garsonluk yapıyordum...şekerin engel oldugu çok az meslek var..

[eyup]

bence çok yanlış düşünceler var burda üzüldüm doğrusu peki arkadaşlar her şeker düştüğünde kaç milyon hücre ölüyo beynimizde bunuda biliyolarmı?bazılarınız hmmmm gerçekten doğru olduğunu bilirler.Bildiği haldede e ne olmuş girersin kpsy kaparsın puanları girersin daireye yooooooo malesef öle olmuyo hiç kendimizi kandırmayalım şahsen ben 12 yıllık tip1 liyim ve çok çabuk unuturum ayrıca okuduğumu asla aklımda tutamıyorum peki nasıl kazanayım kpssy i _?? kaç kere girdim 60 65 arası puan alıyorum buda hiç bi yere girmeye yetmiyo
hem yetse bile torpilsiz türkiyede hiç bişi olmuyor bizimde olmadığı gibi [/color] [color=blue]

Kardaşim sen bu türküyü bilmiyormusun yoksa ? '' kurban gelir koyun yoktur haftan yoktur ayın yoktur ANKARA' da dayın yoktur mamudo kurban niye doğdun '' kpss de asıl olan önce torpil sınav formalite dostum

[grafiker]

Ben ev hanımıyken zoru seçtim arkadaşlar.kendime meşgul edecek bir iş aradım ve işe bilgisayar öğrenmekle başladım.ardından grafik programlarını ve en son nokta kendime işyeri açtım .bunları hiçbir okula gitmeden yaptım.hani alaylı derler ya?kendi çapımda grafiker tasarımcı oldum.kolaymı oldu diye soracak olursanız çok zorlandığımı söylemeliyim.diabeti kabullenemediğim için kendimi ispatlama yarışına girdim aslında.sonuçta insanın kendini güvende ve rahat hissedebileceği bir işinin olması çok önemli hele birde diabetiniz varsa.

[dreamer]

dıyabetlıyım deyınce herkesın gozlerı faltası gıbı acılıyor. once yasımı hıc gostermeyen yuzume,sonra sırtımdakı koca cantaya,elımdekı kalın kitaplara bakıp ''bravo'' diyor kimisi,kimisi öyle bir acıyarak bakıyor kı yuzume iki tane yapıştırasım geliyor.bana acımak ona düşmez,acınacak halim da yok üstelik...

iyi bir anadolu lisesinde okuyorum,notlarım iyi,gelecekten fazlasıyla umutluyum.ama insanların diyabetli olduğumu öğrendiklerinde yüzlerinde beliren o ifade yok mu?? tüm enerjimi silip atıyor. o zaman bağırmak istıyorum işte.tum o anlamsız bakıslar, sırf diyabetli olduğum için kendilerini ''normal insan'' sınıflandırmasına beni de ''hasta ve gereksiz insan'' sınıfına sokan o zihinler..

henri charriere'nın ''kelebek'' isimli kitabından uyarlanan yine aynı isimli bır film vardır.çok etkilemişti benı bu filmin sonu.adam filmin sonunda söyle bağırıyordu ''yaşıyorum sizi pislikler,herseye rağman hayattayım...'' bazen öyle bağırmak istiyorum işte.

ister meslek,ister sosyal haytımızda sırf diyabetliyiz diye küçümsenmek garip.özellikle güzel ülkemde mi böyle acaba? öss ( ygs ve lys) ye nasıl hazırlanacağım? ya sekerime birsey olursa? sınavda bayılırsam? hangi üniversiteye gıdecegım. şehir dışında okursam sekerim için daha mı kötüü olacak? hangı meslek? hangı iş.....?? of ki ne of!

hayat adil değil sanırım.diğer insanlarla aynı sartlarda okumanız,sınva gırmenız,rekabet etmenız,aynı sartlarda calışmanız, kısaca size eşit şartlar verilmemişken aynı muamelede yasamanız ıstenıyor.

kafam karışık,bazen durup boşversene diyorum kendi kendime. ne diye çabalıyorsun? insanlar sana zaten ''yaavv bu hasta zaten,yapamasa da olur,yormayın gari bu gızı'' gözüyle bakmıyorlar mı? destek çıkmak yerine ''yapsa ne olacak,hasta neticede'' demiyorlar mı? diyorlar bal gibi. kafamdan geçen bu kara düşüncelere iyi bir cevabım var ama.

insanım ben.ne olursam,kim olursam olayım insanım.yaşamak için etimle tırnağımla mücadele ediyorum,sırf birkaç gereksiz laf,şart uğruna vazgeçemem hayatımdan. !yaşamak için en iyisine layığım!